Żywność, którą widzimy na półkach sklepowych jest rezultatem wiernej i wytrwałej pracy wielu ludzi, a zarazem znakiem Bożego błogosławieństwa i Jego nieustannej troski o wszystkich mieszkańców ziemi. Bóg daje nam życie, obdarza zdolnością uprawy roli i wspiera w wytwarzaniu pokarmu, który jest konieczny do życia.

U schyłku kalendarzowego lata, pięknym zwyczajem jest odprawianie dziękczynnych Mszy Świętych za zebrane plony ziemi. Dziękujemy Bogu za Jego miłość i opiekę nad nami. Uwielbiamy Go za sprzyjającą pogodę, za potrzebne siły do pracy, za kreatywność i wprowadzane innowacje w rolnictwie. Cieszymy się zebranymi owocami z naszych sadów, ogrodów i pól. Pod eucharystycznym ołtarzem składamy chleb, a także symboliczne kosze pełne kolorowych owoców i warzyw. Nie brakuje tam także kwiatów z ogrodu i znakomitych przetworów z domowej kuchni. Wszystko to jest naszym sukcesem i wyrazem przyjaźni z Dawcą i Miłośnikiem Życia. Dobremu Bogu zawsze jest za co dziękować. Niezwykłą radość budzi w sercu przekonanie o Jego miłości i opatrzności.

Modlitwa dziękczynna to także otwieranie się na niedolę ludzi, którzy ucierpieli z powodu klęsk żywiołowych, kataklizmów lub nieudolnej gospodarki. Trwając przed miłosiernym spojrzeniem Stwórcy, pamiętamy o braciach i siostrach dotkniętych głodem, wojną, chorobą czy prześladowaniem. Wspólna modlitwa ma moc przemieniać serca tych, którzy sprawują władzę. Miłość Ducha Świętego rozlana jest w sercach wszystkich ludzi — i to ona budzi sumienia rządzących.

Plonów ziemi wystarcza, aby nakarmić wszystkich żyjących. Potrzeba nam jednak Bożej mądrości, by umieć je dzielić tak, aby nikt nie cierpiał głodu.

Wszystko jest łaską miłosiernego Boga, także nasza wspólnotowa modlitwa dziękczynno – błagalna, którą jakże chętnie podejmujemy. Za siebie i za wszystkich – zanurzonych w Sercu Boga.