Pan Jezus wstępując do nieba pozostawił na ziemi swoich apostołów, uczniów i przyjaciół ze słowami: „Jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 20). Echo Jego głosu rezonuje ciągle żywo i dynamicznie w sercach ludzi, którzy czytają Ewangelię i według niej postępują. Wspólnota Kościoła pozostaje nieustannie znakiem Obecności Boga, który ją karmi, pielęgnuje i otacza swoją Chwałą. Obecność Boża na ziemi najdobitniej wyraża się w Najświętszym Sakramencie. Wierzymy i wiemy, że Konsekrowana Hostia jest Ciałem żyjącego Boga, gdyż doświadczamy Jego realnego działania. Wyznajemy Boga, który upodobał sobie przebywanie pośród nas właśnie w taki pokorny sposób.

Cieszymy się subtelną obecnością Trójcy Świętej pośród nas. Zginamy kolana i chylimy czoła przed Jej świętą i niepojętą Tajemnicą. Adorujemy Ją przebywając przed Sakramentem Miłości. Przyjmujemy Ją w Komunii świętej do naszych serc. Mamy dla siebie Boga, który jest nam bardzo bliski. Szczególną wdzięczność manifestujemy w Uroczystość Bożego Ciała, kiedy organizujemy procesję z Najświętszym Sakramentem i podążamy w Jego promieniach po ścieżkach naszej codzienności. Eucharystię niesiemy w naszych sercach i czujemy jak realnie Bóg jest w nas obecny, jak rzeczywiście jesteśmy częścią Jego Mistycznego Ciała. Spożywając ten sam Chleb, tworzymy jedno Ciało (por. 1 Kor 10, 17). Bóg przenika nas i przyjmuje jako swoją własność. Przyjmując Eucharystię i uczestnicząc w procesji stajemy się uczestnikami Bożej Chwały. Jesteśmy żywymi monstrancjami niosącymi z wielkim splendorem Boga w sobie, gdyż On otacza nas swoją Chwałą i niesie nas w sobie.

Procesja Bożego Ciała to przechodzenie Bożej Chwały przez ten świat (por. Wj 33, 18-22). Eucharystia to łączenie przepaści i rozpadlin naszych serc. Budowanie więzi i jedności. Sakrament Eucharystii to cud Miłości Bożej dla nas, to rozlany na nasze rany balsam uzdrowienia, który daje życie wieczne w Bogu.