Aby każda ochrzczona osoba zaangażowała się w ewangelizację, z otwartością na misje, będąc świadkiem ewangelicznego życia.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

„Na mocy otrzymanego Chrztu, każdy członek Ludu Bożego stał się uczniem misjonarzem (por. Mt 28,19). Każdy ochrzczony, niezależnie od swojej funkcji w Kościele i stopnia pouczenia w swojej wierze, jest aktywnym podmiotem ewangelizacji i byłoby rzeczą niestosowną myśleć o schemacie ewangelizacji realizowanej przez kwalifikowanych pracowników, podczas gdy cała reszta ludu wiernego byłaby tylko odbiorcą ich działań. Nowa ewangelizacja powinna zakładać nowy protagonizm każdego z ochrzczonych. To przekonanie przybiera formę apelu skierowanego do każdego chrześcijanina, by nikt nie wyrzekł się swojego udziału w ewangelizacji, ponieważ jeśli ktoś rzeczywiście doświadczył miłości Boga, który go zbawia, nie potrzebuje wiele czasu, by zacząć Go głosić, nie może oczekiwać, by udzielono mu wiele lekcji lub długich instrukcji. Każdy chrześcijanin jest misjonarzem w takiej mierze, w jakiej spotkał się z miłością Boga w Chrystusie Jezusie.” Franciszek, Adhort. apost. Evangelii Gaudium, 120.

Czytaj dalej

Abyśmy wszyscy odważnie wybierali prosty i zrównoważony styl życia, doceniając młodych ludzi, którzy się w to mądrze angażują.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

„Ludzie młodzi nie są jedynie przyszłością świata, są jego teraźniejszością i ubogacają go swoim wkładem” – pisze papież Franciszek w adhortacji apostolskiej Christus vivit (CV, 64). Prosty i zrównoważony styl życia jest alternatywą do stylu dominującego i konsumpcyjnego, zmierzającego ku degradacji nie tylko przyrody, ale także ku niszczeniu wolności człowieka i sprawiedliwości w całej rodzinie ludzkiej. Obecna kultura światowa podporządkowana jest władzy techniczno-ekonomicznej działającej wbrew uniwersalnym normom etycznym i polityce otaczającej troską ubogich i marginelizowanych. Niepochamowane bogacenie się uprzywilejowanej, ale małej grupy ludzi odbywa się kosztem życia w skrajnym ubóstwie większości mieszkańców naszej planety.

Czytaj dalej

Aby Kościół otrzymał od Ducha Świętego łaskę i siłę do zreformowania się w świetle Ewangelii.

Potrzeba rozwoju, reformy i odnowy charakteryzuje każdą wspólnotę, którą tworzą żywe i twórcze osoby. Także wspólnota Kościoła potrzebuje ciągłej przemiany, bo chociaż jest zjednoczona w Duchu Świętym z Chrystusem w Jego Ciało, jest narażona na działanie rozbijających ją pierwiastków zła obecnych w świecie. „Chrystus wzywa pielgrzymujący Kościół do nieustannej reformy, której Kościół, rozumiany jako instytucja ludzka i ziemska, wciąż potrzebuje” – czytamy w Dekrecie Unitas redintegratio Soboru Watykańskiego II, (nr 6). Poszczególni członkowie Kościoła, umacniający się sakramentami i Bożym Słowem, również powinni troszczyć się o permanentną odnowę, aby ciągle powracać do źródła swojej tożsamości. Jest to łaska, z którą każdy z nas jest zaproszony współpracować, aby nie utracić wiary i nie dać sobie skraść kompasu serca, którą jest Ewangelia.

Czytaj dalej

Najpiękniejsza Modlitwa

Jeśli kochamy Boga, chcemy z Nim przebywać, słuchać Go i z Nim rozmawiać. Szukamy wiele sposobów, aby wejść w ciszę swego serca i tam spotkać Umiłowanego swej duszy. Pragniemy, aby nasza modlitwa podobała się Bogu, aby była piękna, realna i owocna. Czasami wczytujemy się w modlitwy Świętych Kościoła, aby pozyskać pośród nich duchowych przyjaciół i przyswoić sobie słowa, którymi oni posługiwali się w dialogu z Bogiem. Czasami stajemy przed Bogiem w milczeniu i cieszymy się chwilą przed Jego Obliczem.

Czytaj dalej

Papieska intencja ewangelizacyjna na miesiąc lipiec

Abyśmy w konfliktowych sytuacjach społecznych, ekonomicznych i politycznych byli odważnymi i pełnymi pasji architektami dialogu i przyjaźni.

Kultura spotkania, dialogu i akceptacji drugiego człowieka z jego wieloaspektową odmiennością, o której często mówi papież Franciszek, klasyfikuje się w opozycji względem kultury indywidualizmu i dominacji lansowanej przez współczesny świat. Ojciec Święty proponuje nam nowy styl życia, oparty na relacjach wzajemnego szacunku, braterstwa i pokoju.

Czytaj dalej

Boże spojrzenie

Bóg obejmuje swoim spojrzeniem cały wszechświat. Jego dobre oczy spoczywają na wszystkim, co istnieje dzięki Jego woli. Szczególną miłością darzy Bóg każdego człowieka, bez wyjątku, bo wszystkich odkupiła Ofiara Krzyżowej Męki Jego Syna. Z tezami tymi zgadzają się łatwo ci, którzy w ciszy adorują Boga w Najświętszym Sakramencie. W prostej modlitwie adoracyjnej kryje się wielka głębia spotkania człowieka z Bogiem. Spotkanie to jest niewątpliwie Bożą łaską, ale i odpowiedzią kochającego Boga na ludzkie poszukiwania Jego bliskiej obecności.

Czytaj dalej

Papieska intencja ewangelizacyjna na miesiąc czerwiec

Za młodych, którzy przygotowują się do małżeństwa wspierani przez chrześcijańskie wspólnoty, aby wzrastali w miłości, hojności, wierności i cierpliwości.

Dobre przygotowanie do małżeństwa jest niemałym wyzwaniem dla młodych ludzi obecnego czasu. Pandemia koronawirusa szerzy strach i niepewność o jutro, rzuca cień na każdą długofalową decyzję, a chrześcijańskie małżeństwo wymaga podjęcia zgody na wspólne życie z drugą osobą „aż do śmierci”. Dominująca dziś jednak „kultura tymczasowości”, brak perspektyw na przyszłość, niepewność egzystencjalna i ekonomiczna, zamęt wartości moralnych, fałszowanie obrazu Boga i człowieka, zniechęcają młodzież do takiej decyzji, nawet jeśli zdobyła ona dobre wzorce życiowe w swoich rodzinach i wspólnotach. Papież Franciszek w adhortacji apostolskiej Christus vivit zachęca młodzież entuzjastycznym zdaniem, aby przeciwstawiała się tej narzucającej się kulturze: „Ja mam natomiast do was zaufanie i dlatego zachęcam was do obrania małżeństwa.”, (Christus vivit nr 264).

Czytaj dalej

Krótka relacja o pielgrzymowaniu Pana Jezusa przez krainy Jego ziemskiej ojczyzny (Mk 3, 7-12), przybliża nam pełną miłości osobowość Bożego Syna. Chrystus, będąc zawsze jednością z Bogiem Ojcem, przez proste gesty miłości, objawia w istocie pełne miłosierdzia i otwartości Serce Boże względem każdego człowieka. Z tego fragmentu Ewangelii św. Marka możemy wyczytać, iż ludzie chorzy i zdrowi, uzależnieni i wolni, spełnieni i poszukujący, grzesznicy i sprawiedliwi według Prawa, kobiety i mężczyźni, odważni i zalęknieni, posiadający bogactwa i biedacy, uczeni w Prawie i prostaczkowie – dosłownie wszyscy – gromadzili się wokół Wędrownego Nauczyciela z Nazaretu, aby Go słuchać i pozyskać Jego pomoc w swoich najtrudniejszych sprawach. Pełni nadziei i ufności przedstawiali Mu swoje prośby, a On im wszystkim udzielał upragnionej łaski.

Były to indywidualne spotkania, które pozwalały różnym osobom doświadczyć głębi Bożego miłosierdzia płynącego przez Jezusa. Objawiały Boga współczującego z każdym cierpiącym, zatroskanego o wszystkich, poszukującego zagubionych i zmęczonego trudem o to, aby ludzie poznali prawdę o sobie i ich Niebieskim Ojcu. Dowodziły, że każdy ma dostęp do Boga i Jego bezinteresownej miłości. Potwierdzały, że łaska Boża jest zupełnie darmowa dla wszystkich, którzy o nią proszą. Po latach, św. Jan Apostoł, który towarzyszył Chrystusowi od początku do końca Jego publicznej działalności, zaświadczył o Bogu w imieniu swoim, a także tych, którzy spotykali się wówczas ze Zbawicielem, pisząc: „My poznaliśmy i uwierzyliśmy miłości, którą Bóg ma względem nas. Bóg jest miłością i kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg przebywa w Nim” (1J 4, 16).

Czytaj dalej

Świadkowie Zmartwychwstałego

Zmartwychwstanie jest wydarzeniem, którego doświadczamy, często o tym nie wiedząc. Czasami przenika nas radość, promieniujemy nią i nie zdajemy sobie sprawy, że jest to Duch Święty, który obudził do życia zmarłego Jezusa, a nam został dany jako owoc paschalnego zwycięstwa Bożego Syna. Jeśli uczestniczymy w sakramentalnym życiu Kościoła, napełniamy się Słowem Bożym i według jego wskazań postępujemy, mamy w swych sercach miłość i światło zmartwychwstałego Jezusa. Świadczymy – świadomie lub biernie – o zmartwychwstałym Chrystusie, który żyje i działa w nas, a który jest Wieczną, Niezwyciężoną Światłością.

Czytaj dalej